Uzun zamandır okuduğum en zor, en uzun süren, en sabırla devam ettiğim, sonunda çok üzüldüğüm, aynı zamanda da en üzerinde düşündüğüm kitap oldu.
Kitap öyle bir yere götürüp bırakıyor ki, gecenin karanlığında sokak lambalarının ışığı ile koşar adımlarla yürürken, kendinizi birden sokak ortasında durmuş gibi hissediyorsunuz. Yol (kitap) bu şekilde bitmemeliydi diyorsunuz. Ama bitiyor.
Bir arkadaşım "Herkes kendinden bir şeyler bulabilir" demişti, çok haklıymış.
Kalemi şahane, konu biraz durağan ilerliyor gibi gelebilir, ama okumaya değiyor...
Tavsiye ederim ♡
Kaydol:
Kayıt Yorumları (Atom)
Yıllar Sonra - Hayatın Bana Öğrettikleri: Kendimle Yüzleştiğim Günler
“Yıllar geçti” desem… Evet. Gerçekten çok yıllar geçti. Şükür ki geçti. Ama ilginç olan şu: O gün karar verdiğimdeki ben ile bugünkü be...
-
Selamlar Herkese.. Bloglar arası çekilişler yaygınken twitter, facebook'ta katılmış oldu bu furyaya. Hediye almak da vermek de çok gü...
-
Kalbimin melodisini şenlendiren bir sesi aradım, Uzakların yakın, yakınların uzak olduğu diyarlardan gelir sandım. Kalpten dile dökülen ince...
-
Evin en küçüğü demek, ekmek almaya her zaman sen gidiceksin demek :) Bizim evdede böyle bu kavga yıllardır süreer gider. Bugün anneml...

Ay kitabın sonu benim istediğim şekilde bitmeyince deli oluyoruumm, moralim çok bozuluyor ama yine de okumayı çok seviyorum, 😍
YanıtlaSilBu kitap tam bahsettiğiniz gibi aslında (deli olmalık :)) normalde devam edemem bu tarz kitaplara ama iyi ki devam etmişim. Sonunda çok bir şey olmasa da, aaa nasıl olur, bitti mi falan oluyorsunuz çünkü :)
Sil