Uzun zamandır okuduğum en zor, en uzun süren, en sabırla devam ettiğim, sonunda çok üzüldüğüm, aynı zamanda da en üzerinde düşündüğüm kitap oldu.
Kitap öyle bir yere götürüp bırakıyor ki, gecenin karanlığında sokak lambalarının ışığı ile koşar adımlarla yürürken, kendinizi birden sokak ortasında durmuş gibi hissediyorsunuz. Yol (kitap) bu şekilde bitmemeliydi diyorsunuz. Ama bitiyor.
Bir arkadaşım "Herkes kendinden bir şeyler bulabilir" demişti, çok haklıymış.
Kalemi şahane, konu biraz durağan ilerliyor gibi gelebilir, ama okumaya değiyor...
Tavsiye ederim ♡
dino buzzati etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
dino buzzati etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
7 Aralık 2019 Cumartesi
Kaydol:
Yorumlar (Atom)
Ben Bilirim Sanıyordum: Kendimle Yüzleştiğim Günler
Her zaman kendine güvenen bir insan oldum. Belki de fazla güvenen… Bazen bu güven, attığım adımlarda destek almamaya sebep oldu. Bazen dik b...
-
Selamlar Herkese.. Bloglar arası çekilişler yaygınken twitter, facebook'ta katılmış oldu bu furyaya. Hediye almak da vermek de çok gü...
-
Kalbimin melodisini şenlendiren bir sesi aradım, Uzakların yakın, yakınların uzak olduğu diyarlardan gelir sandım. Kalpten dile dökülen ince...
-
Bilmediğim bir korkunun içinde zor günler geçirdim. Ayağım takıldığında yaşadığımın zorluk olduğunu düşünmüştüm. Düştüğümde kalkamadığımı ...
