8 Şubat 2025 Cumartesi

Sessizlik

Boğazımda bir yumru. 
Kalbimde geçmek bilmeyen bir hüzün. 
Şairin sonunu bir türlü getiremediği şiirinin mısraları gibiyim. 
Rüzgarın esintisini göğsümde hissediyorum. 
Geleni karşılarım ama uğurlarken kalbimi götürürse diye de korkuyorum. 
Gözlerimden zamanlı zamansız süzülen yaşlar iyi hissettiriyor. 
Kendimle yürüyüşlerim uzun sohbet edişlerim olsa da kalbim hala çocuk. 
Söz geçiremiyorum.

Yıllar Sonra - Hayatın Bana Öğrettikleri: Kendimle Yüzleştiğim Günler

“Yıllar geçti” desem… Evet. Gerçekten çok yıllar geçti. Şükür ki geçti. Ama ilginç olan şu: O gün karar verdiğimdeki ben ile bugünkü be...