Haksızlığa uğradığınızda. 

Çok bunaldığınızda. 

İşler içinden çıkılamaz bir hal aldığında ne yaparsın?..

Hakkınız yenir. 

İçiniz acır ve o sırada şu cümlede gün yüzüne çıkar: “Ona/onlara hakkımı helal etmiyorum!” 

Öfkelendin sözler söyledin yetmedi. 

Sinirlendin ağladın geçmedi. 

Her şey ama her şey üst üste geldi ve sen küçücük kaldığını hissettin. 

Ne yaparsın? 

Bazen kendimize haksızlık ederiz. 

Neden bu hassaslık? Benim kalbim neden çabuk kırılıyor diye düşünürüz ya. 

O bile değil. 

Kalbimiz çelikten, zırhtan. 

Ama, bu zaman sandığımız gibi bir zaman değil. 

Kimse göründüğü gibi değil.